jogger Psuja

Burza czyli to co uwielbiam

Wyglądam przez otwarte okno,
Niemiłosierny upał. Zaczyna wiać wiatr.
W powietrzu czuć to coś co zapowiada zmianę pogody,
niewiem przynajmniej ja tak czuję
Wiatr - najpierw powoli, leciutko muska mą skórę potem
coraz odważniej, coraz silniej, porywając ze sobą coraz
to większe przedmioty, pyłki, mniejsze liście, czasem kawałki
kory, szyszki, czasem nawet pomniejsze kamyki.
Wtem ciche stuk, stuk stuk, stuk stuk stuk dobiega uszu mych
i czuję, czuję dosięgające mnie pierwsze duże cieżkie krople
zimnego, kojącego i oczyszczającego deszczu,
deszczu na któren nie ja jeden oczekiwałem tak długo,
przez ten cały morderczy upał
upajam się teraz każdą jego spadającą kroplą,
każdą kroplą chemicznego deszczu -bo jak tu inaczej mówić
gdy w deszczu więcej pierwiastków niż na chemii uczyli:
azot, potas, ołów, siarka i inni skrytobójcy.
Lecz deszcz jak deszcz -każdy dobry ważne że zimny,
upajający wszelkie zmysły i co najważniejsze mokry
po chwili już widzę że na dobre się rozpadało, więc wychodzę
dalej od domu by mnie dosięgło więcej tych dużych i zimnych kropel
bym mógł się nimi upajać, czerpać z nich radość,
energię i niekończącą się rozkosz…
Wtem błysk widzę -oho burza idzie
Jak burza to gdzie grzmot? brak? nie ma?
Kolejny błysk, teraz już liczę:
dwa, trzy, cztery... sześć.. osiem... dziesięć buum
to niedaleko -ciekawe w co teraz trafiło?
może jakiś magazyn, dom, kościół... pożar będzie? coś sie spali? chyba jednak nie - nie słyszę straży pożarnej
Ja stoję w tym deszczu, wietrze, przesiąkam nimi i słucham bijących wokół piorunów. Znów czuję jak mnie napełnia ta sama energia
brr zimno zaczyna mi być -chyba lepiej stąd iść
Uczyli że podczas burzy w domu trzeba zamknąć okna bo zniszczy się jeszcze coś
i świętą trójcę trzeba wyłączyć jak uczyli
magnetowid, telewizor, dekoder satelitarny…